شهر یاران

کمی از ظهر گذشته بود که برگشتم خونه. از صبح نیم ساعت دنبال یه حوزه خلوت گشتم که گیرم نیومد. همه جا شلوغ بود. بخودم گفتم اول و آخر باید دو سه ساعتی توی صف بایستی، و این کمترین کاریه که باید انجام بدی. بالاخره تو یه مدرسه نزدیک خونه رفتم آخر صف. بیشتر تو سایه بودیم و کمی هم آفتاب. طبق عادتم و بر خلاف اکثر مردم ساکت بودم و به حرفهای اونا گوش میدادم. آدمای توی صف که همدیگه رو نمیشناختن، به طرز غریبی مهربون شده و با هم خوش و بش و شوخی میکردن. این وسط جوانکی مشغول مباحثه با مرد میانسالی بود که یواش یواش داشت به جدل لفظی کشیده میشد. دیگرون دخالت کرده و به جوانک حالی کردن که دیگه وقت بحث و جدل تموم شد...

ادامه مطلب